Δεν υπάρχουν παιδιά που δεν παίρνουν τα γράμματα!

«Ξεκινάμε με την υπόθεση ότι οποιοδήποτε μάθημα μπορεί να διδαχτεί αποτελεσματικά σε οποιοδήποτε παιδί, σε κάθε στάδιο της εξέλιξής τους», έγραφε στο βιβλίο του ο Τζερόμ Μπρούνερ. «Η διαδικασία της εκπαίδευσης». Δεν πίστευε ότι υπήρχε παιδί «που δεν έπαιρνε τα γράμματα», αλλά μόνο λάθος μέθοδοι εκπαίδευσης.

Ως εκπαιδευτικός έχω αναζητήσει απάντηση στο ερώτημα αυτό χιλιάδες φορές. Από τα πρώτα μου βήματα στον κόσμο της διδασκαλίας εως σήμερα, το συμπέρασμα που είχα στο μυαλό μου άλλαζε ξανά και ξανά. Κάθε μαθητής αποτελούσε μια διαφορετική περίπτωση και κάθε περίπτωση με έκανε να αναθεωρώ ξανά από την αρχή. Η αλήθεια όμως πλεον είναι ότι: δεν υπάρχουν παιδιά που δεν αγαπούν τα γράμματα, που δεν ”το έχουν” με αυτή την δραστηριότητα. Υπάρχουν παιδιά που μαθαίνουν αλλιώς. Κάπου εκεί έξω 1 στα 1000 παιδιά ίσως πραγματικά να θέλει να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο εκτός από τις λύσεις ασκήσεων και την σωστή ανάγνωση. Πώς όμως ένα παιδάκι 6 χρονών πού η μοναδική του έννοια είναι να βγει και να παίξει με τους φίλους του ή να χτίσει ένα μεγάλο κάστρο από βιβλία να είναι σε θέση να ξέρει αν ”αγαπάει” τα γράμματα ή όχι ;

Ο Μπρούνερ υποστήριζε ότι όσο το μάθημα ήταν αποκλειστικά «καθιστικό», απαιτώντας μόνο την παθητική συνεργασία των μαθητών, τότε τα παιδιά θα συνέχιζαν να είναι ζωηρά, υπερκινητικά και ανυπάκουα, γιατί δεν είχαν πού να διοχετεύσουν την ενέργειά τους.

Το μυστικό βρίσκεται στην δημιουργικότητα. Όλα τα παιδιά λατρεύουν κάτι. Μήπως μέσα από αυτό το ”κάτι” που το κάθε παιδάκι λαχταρά να μπορούσαν να μεταλαμπαδευτούν γνώσεις πάνω σε βασικά μαθήματα όπως η Γλώσσα και τα Μαθηματικά;

Τα παιδιά τρελαίνονται να παίζουν με πλαστελίνες! Ας βάλουμε τα παιδιά να κάνουν μαθηματικές πράξεις και να παίξουν με τα χρώματα. Ας ωθήσουμε τα παιδιά να γράψουν τις λέξεις της Ορθογραφίας με πλαστελίνες, επιλέγοντας φωτεινά χρώματα για τις ”παγίδες των ορθογραφικών”.

Πόσο όμορφο θα ήταν να αυτοσχεδιάζουν τα παιδιά. Να κάνουν αναπαράσταση του Ολύμπου και των Θεών ή να στήσουν με εργαλεία της τάξης την ”Στάση του Νίκα”.

Να φτιάξουν με πηλό χάρτες και να τους χαράξουν, δείχνοντας έτσι τα σύνορα και μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες να το θυμούνται για πολύ καιρό;

Ας φανταστούμε ένα παιδί που του αρέσει να βρίσκεται σε συνεχόμενη κίνηση, να τρέχει και να συμμετέχει σε κάθε είδους σπορ. Ίσως διασκέδαζε αν συμμετείχε σε αγώνες που κάθε γύρος θα ισοδυναμεί και με μία προπαίδεια κάποιου αριθμού.

Οι ασχολίες του ελευθέρου χρόνου των παιδιών μπορεί να είναι μια ατελείωτη λίστα. Το μυστικό είναι να ανακαλύψουμε καθετί που θα δώσει στο παιδί μας το κίνητρο και την χαρά να γνωρίσει τον μαγικό κόσμο των γνώσεων και να παραμείνει σε αυτόν!

Όπως τα παιδιά πιστεύουν σε εμάς, ας πιστέψουμε κι εμείς σε αυτά με όλη μας την καρδιά….

 

Αφήστε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.