Πήρα καλούς βαθμούς μαμά;

Νοέμβριος και πλέον βρισκόμαστε πολύ κοντά στις διακοπές των Χριστουγέννων και στην “πολυπόθητη’’ (όχι για όλους) στιγμή που θα κρατήσουμε στα χέρια μας το λευκό χαρτί με την βαθμολογία και την αξιολόγηση των παιδιών μας, για το τρίμηνο που έχουμε σχεδόν διανύσει.

Οι βαθμοί έρχονται, όμως δεν είναι πάντα καλοί ή δεν είναι αυτό που λαχταρούσαμε να δούμε. Γράμματα της αλφαβήτου όπως Β και Γ και αριθμοί όπως 8 ή 9 παίρνουν την μορφή ενός μεγάλου επιθετικού δράκου που έρχεται στα όνειρα των παιδιών και τους προκαλούν άγχος. Το ερώτημα είναι: αξίζει τελικά τα παιδιά μας να βιώνουν άγχος σε τόσο μικρή ηλικία επειδή στα Μαθηματικά πήραν ένα βαθμό πιο κάτω από αυτό που περιμέναμε; Αξίζει να αισθάνονται άσχημα σε κάθε συνεύρεση παιχνιδιού που αποτελεί εύφορο έδαφος για συζητήσεις “περί βαθμών’’ και τιμωρίες που θα μπουν επειδή δεν “ήταν όλα 10 στο τρίμηνο’’ ;

Πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους καλούς ή τους κακούς βαθμούς των μικρών μαθητών στο σχολείο;

Για αρχή είναι απαραίτητη η ψυχραιμία και η διαχείριση των συναισθημάτων που θα εκφράσουμε στο άκουσμα του “καλού’’ ή του “κακού” βαθμού. Ο τρόπος που αντιδράτε επηρεάζει το παιδί και φωλιάζει στο μυαλουδάκι του. Αυτό ισχύει και για τα “Άριστα’’. Πολλές φορές εμείς οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι γονείς, ενθουσιαζόμαστε στο άκουσμα ενός ‘’10 με τόνο’’, κάτι που χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς μπορεί να του δημιουργηθούν αισθήματα έντονου ανταγωνισμού και υπέρμετρου εγωισμού. Αντίστοιχα ένας κακός βαθμός σε ένα επαναληπτικό διαγώνισμα δεν φέρνει το τέλος του κόσμου. Ο καλός μαθητής έχει γενικά μια ικανοποιητική επίδοση , είναι συνεπής στις σχολικές του υποχρεώσεις και σέβεται τον δάσκαλο και τους συμμαθητές του.

Το παιδί παίρνει συχνά κακούς βαθμούς. Δεν είναι πάντα θέμα τεμπελιάς.

Εκεί κρίνεται απαραίτητο να εξετάσουμε μήπως:

-Το παιδί έχει κακή σχέση με τους συμμαθητές του;

-Έχει μαθησιακές δυσκολίες;

-Δεν έχει δικό του σταθερό χώρο για μελέτη στο σπίτι;

-Δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για μελέτη (φασαρία, ανοιχτή τηλεόραση, ραδιόφωνο, τηλεφωνικές κλήσεις στο χώρο που διαβάζει το παιδί)

-Δεν κοιμάται όσες ώρες πρέπει έτσι ώστε να ξεκουράζεται αρκετά;

-Δεν τρώει πολύ και συχνά παραλείπει γεύματα;

-Έχει συχνά εκνευρισμό και μιλάει απότομα;

Σε κάποιες από τις παραπάνω περιπτώσεις, καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

Πώς θα βοηθήσω το παιδί;

Μην ξεχνάτε να εκφράζεστε! Το παιδί έχει ανάγκη από αγάπη και την αίσθηση αποδοχής. Δείξτε του ότι είστε περήφανοι για κάθε του προσπάθεια ακόμα κι αν δεν πετυχαίνει πάντα. Δώστε έμφαση στο κομμάτι της μάθησης και όχι του βαθμού, τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα που όπως γνωρίζουμε όλα τα παιδιά περνάνε τα σκαμπανεβάσματά τους ( Σεπτέμβριος, οι πρώτες εβδομάδες μετά τα Χριστούγεννα, οι πρώτες εβδομάδες μετά το Πάσχα). Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει ότι η αγάπη σας για εκείνο δεν εξαρτάται σε καμία περίπτωση από το αν είναι καλός ή κακός μαθητής. Επιδιώκετε να ενημερώνεστε τακτικά από τον εκπαιδευτικό της τάξης για την επίδοση του παιδιού. Θα είναι χρήσιμο να ακολουθήσετε τις οδηγίες που σας προτείνει για να μπορέσετε να καλύψετε κυρίως γνωστικά κενά στο παιδί. Εάν το παιδί κατηγορεί συχνά τον δάσκαλο ή την δασκάλα του πρέπει να του εξηγήσετε ότι η ευθύνη είναι δική του και οτι ίσως θα χρειαστεί να προσπαθήσει λίγο παραπάνω. Βοηθήστε το να αποδεχτεί την αποτυχία καθώς είναι κάτι που συμβαίνει και να αποφεύγει να ρίχνει τις ευθύνες σε εξωτερικούς παράγοντες.

Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί λοιπόν!

Αφήστε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.