1η Οκτωβρίου- Αγκάλιασε την γιαγιά και τον παππού

Ποτέ δεν θυμάμαι πότε είναι η παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας. Όταν όμως το ακούω πάντα η σκέψη μου θα είναι η ίδια. Πόσο μου λείπουν…

Οι γιαγιάδες και οι παππούδες είναι οι άνθρωποι που μεγάλωσαν και βρίσκονται στη γη για να τους αγαπάμε, να τους φροντίζουμε και να τους συμβουλευόμαστε. Έχουν περάσει πολλά, ίσως το χαμόγελο τους να έχει μια θλίψη. Πάντα όταν μας δουν όμως θα σκάσουν ένα μεγάλο χαμόγελο.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πώς είναι να βρίσκεσαι στην ηλικία αυτή; Θεωρούμε τόσο δεδομένη τη νεότητα, το σήμερα και τις συνθήκες. Λες και δεν θα μας τα πάρει κανείς. Τα χρόνια όμως περνάνε πιο γρήγορα απο όσο νομίζουμε.

Γιαγιά και Παππού και Γιαγιά και Παππού δεν ξέρετε πόσο μου λείπετε και οι 4. Πόσες στιγμές σιγοψιθύρισα στον εαυτό μου: «Μακάρι να ήταν εδώ»! Πόσες στιγμές θα ήθελα να είχα ζήσει μαζί σας αλλά δεν πρόλαβα. Ευτυχώς όμως όσες αναμνήσεις χτίσαμε μαζί όσο ήμουν παιδί έμειναν στο μυαλό μου σαν φυλαχτό άλμπουμ φωτογραφιών. Είναι εκεί και πετάγονται σε ανύποπτες στιγμές να μου θυμίσουν την απουσία σας. Να ξέρετε πως μιλάω στους μαθητές μου για τα παιχνίδια και τα κατορθώματα μας. Για τα αστεία μας. Και γελάνε ! Και έτσι όπως ακούω τα παιδικά γέλια είναι σα να ανοίγετε την πόρτα και να μας χαιρετάτε. Ευ είμαστε κι εμείς εδώ! Μη μιλάς λες και απουσιάζουμε.

Αυτό που λέω στα παιδιά καθημερινά είναι να αγκαλιάζουν την γιαγιά και τον παππού. Να περνάνε χρόνο μαζί τους και να μη τους κουράζουν. Να μη βαριούνται ή να προτιμούν ένα τάμπλετ ή ένα Η/Υ από την παρέα τους. .

Γιατί μια μέρα η καρέκλα θα αδείασει, οι συσκευές αυτές όμως θα είναι εκεί…

Αφήστε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.