Baby led weaning θα πει πρωτοβουλία στο παιδί!

Με δεδομένη την επιδημική διάσταση της παιδικής παχυσαρκίας στην χώρα μας, οι διατροφικές συνήθειες κατά τα πρώτα χρόνια ζωής πρέπει να απασχολήσουν περισσότερο τους επιστημονικούς φορείς και την πολιτεία.

Η πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας περνάει από τα πρώτα χρόνια της ζωής (όπου ο θηλασμός , η σίτιση κατά απαίτηση του βρέφους και η εισαγωγή στερεών τροφών, καθοδηγούμενη από το βρέφος) μπορεί να παίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη υγιών συνηθειών όρεξης και σίτισης στο παιδί.

Η σίτιση κατά απαίτηση, δηλαδή το να επιτρέπει κανείς στο βρέφος να ορίζει τις ανάγκες του και να ρυθμίζει την πρόσληψη τροφής ανάλογα με τα σημάδια κορεσμού και πείνας (και όχι να το πιέζει κανείς σε αυθαίρετες ώρες ποσότητες φαγητού που έχει ορίσει ο ενήλικας ,που πολλές φορές πολύ παραπάνω από τις πραγματικές του ανάγκες, οδηγώντας το στο τάισμα με το ζόρι και υπερφαγία) είναι σημαντικό βήμα.

Όταν ένα βρέφος παίρνει από την αρχή την πρωτοβουλία στο τάισμά του, όταν αφήνεται να πειραματιστεί και να πιάσει την τροφή με τα χεράκια του, να φάει με αναστάτωση εξερευνώντας το φαγητό του σε κάθε γεύμα, τότε μαθαίνει περισσότερα τόσο για τα τρόφιμα όσο και για τα πράγματα γύρω τους. Έτσι, ωριμάζουν ψυχοκινητικά!

Πολλοί γονείς θεωρούν πως εάν το παιδί τους στους 6-7 μήνες τρέφεται αποκλειστικά με τον θηλασμό αυτό αρκεί. Το baby led ανατρέπει λοιπόν αυτά τα δεδομένα. Αφορά την εισαγωγή στέρεας τροφής σταδιακά ξεκινώντας μόλις από τους 6 μήνες ζωής ενός βρέφους.

Αυτή η μέθοδος λειτουργεί εντελώς συμπληρωματικά, δηλαδή η μητέρα θηλάζει το μωρό της κανονικά κατά απαίτηση. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι το μωρό θα πάψει να ζητάει το στήθος της μητέρας για να τραφεί!

Ευρωπαϊκή Εταιρεία Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής-The European Society for Pediatric Gastroenterology Hepatology and Nutrition (ESPGHAN) : σταδιακή εισαγωγή δημητριακών παράλληλα με τον θηλασμό στους 5-7 μήνες (πχ ρυζάλευρο, και λίγο αργότερα το σιτάλευρο).

‘’Μα δεν θα πνιγεί;’’

Όταν του δώσουμε για πρώτη φορά στερεά τροφή στα πλαίσια του baby led weaning στο βρέφος ίσως το βάλει στο στόμα του και το πετάξει μετά από λίγο. Αυτό δεν πρέπει να μας ανησυχεί ιδιαίτερα καθώς είναι κάτι εντελώς καινούργιο για κάποιον που έπινε πριν μόνο γάλα.

Πολλοί γονείς φοβούνται πως το παιδί τους θα πνιγεί βλέποντας να γίνεται το λεγόμενο ‘’gagging’’. Στην πραγματικότητα είναι το αναγούλιασμα που λειτουργεί ως αντανακλαστικό που ωθεί την τροφή προς τα έξω. Υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους και καθώς καλλιεργείται αυτό το αντανακλαστικό πηγαίνει όλο και προς τα μέσα. Αν το παιδί πνίγεται , θα βήξει κιόλας, και αυτό το γεγονός συμβαίνει σπάνια. Οπότε δεν είναι κάτι που πρέπει να μας τρομάζει.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι να πιστεύουμε ότι τα μωρά διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο πνιγμού στην περίπτωση που έχουν τον έλεγχο του τι μπαίνει στο στόμα τους από ό,τι αν τρέφονται με κουτάλι. Αυτό συμβαίνει επειδή τα μωρά δεν είναι ικανά να μετακινήσουν εκ προθέσεως φαγητό στο πίσω μέρος του λαιμού τους, αν δεν έχουν αναπτύξει την ικανότητα να μασάνε. Και δεν αναπτύσσουν την ικανότητα να μασάνε, αν δεν έχουν αναπτύξει επαρκώς την ικανότητα να προσεγγίζουν και να αρπάζουν αντικείμενα. Η ικανότητα να πιάνουν πολύ μικρά αντικείμενα εξελίσσεται ακόμα πιο μετά. Έτσι, ένα πολύ μικρό μωρό δεν μπορεί να θέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο εύκολα, επειδή δεν μπορεί να πιάσει και να βάλει στο στόμα του μικρά κομμάτια τροφών.

Η σίτιση με κουτάλι, αντίθετα, ενθαρρύνει τα μωρά να πιπιλίζουν κατευθείαν την τροφή στο πίσω μέρος του στόματος, καθιστώντας δυνητικά πιο πιθανό τον πνιγμό. Φαίνεται ότι η γενική εξέλιξη του μωρού συμβαδίζει με την ανάπτυξη της ικανότητάς του να διαχειρίζεται το φαγητό στο στόμα του, και να το χωνεύει. Ένα μωρό που δυσκολεύεται να βάλει φαγητό στο στόμα του είναι πιθανότατα ανέτοιμο και να το φάει.

Είναι σημαντικό να αντισταθούμε στον πειρασμό να «βοηθήσουμε» το μωρό στην περίπτωση αυτή, καθώς οι αναπτυξιακές δυνατότητές του είναι αυτό που διασφαλίζει ότι η μετάβαση στις στερεές τροφές γίνεται με το σωστό ρυθμό για το μωρό, διατηρώντας παράλληλα τον κίνδυνο πνιγμού στο ελάχιστο.

Το να γέρνουμε ένα μωρό προς τα πίσω ή να το ξαπλώνουμε κάτω για να προσφέρουμε στερεές τροφές είναι επικίνδυνο. Ένα μωρό που χειρίζεται τροφή πρέπει πάντα να υποστηρίζεται σε όρθια θέση. Αυτό διασφαλίζει ότι τρόφιμα που δεν είναι ακόμη σε θέση να καταπιεί, ή δεν επιθυμεί να καταπιεί, θα πέσουν προς τα εμπρός, έξω από το στόμα. Η υιοθέτηση της BLW προσέγγισης δεν σημαίνει εγκατάλειψη όλων των κανόνων ασφάλειας. Ενώ είναι πολύ απίθανο το μωρό να καταφέρει να πιάσει ένα ξηρό καρπό, ένα φιστίκι για παράδειγμα, ατυχήματα μπορεί να συμβούν και θα συμβούν σε σπάνιες περιπτώσεις – με όποιο τρόπο κι αν σιτίζεται το μωρό. Γενικά, και για τη BLW μετάβαση στις στερεές τροφές, πρέπει να τηρούνται οι συνήθεις κανόνες ασφάλειας, κατά τη διάρκεια του φαγητού και του παιχνιδιού.

Ακολουθήστε το παιδί σας, δώστε του την πρωτοβουλία και η εμπειρία θα είναι αξέχαστη!

Γράφει η Βασιλική Πετρέλλη- Παιδαγωγός

Αφήστε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.